Vrouw zonder ballen

Gelegen aan het water met op de achtergrond het ruisen van de golven, klapwiekende vleugels en opgetogen kreten van watervogels, de geur van zon, zee en strand in mijn neusgaten, kriebelende zandkorrels tussen mijn tenen en de kalme aanwezigheid van mijn lief naast me, kom ik tot rust.

In deze levende stilte kan ik mijn jarenlange meditatiebeoefening toepassen. Niet dat ik het inmiddels onder de knie heb maar zo zoetjes aan lukt het me om de gedachtestroom een paar tellen te laten voor wat het is. Zo stel ik me voor dat alles wat me in de afgelopen dagen toeviel en dat zich nestelde in mijn hoofd, lijf en leden, bij flarden door me heen voert. Dat is prettig want nu raakt los wat vastzit of beklemd is geraakt, zodat ik de dingen op afstand kan bezien. Zo ‘schouw’ ik mijn eigen binnenkant.

In de verte fladdert voor mijn geestesoog het congres dat afgelopen vrijdag plaats had: She Speaks. Een zweem van ontheemding, een glimpje spiritualiteit en een flinter reislust. Ze drijven voorbij en ik merk dat iets knelt. Nou mag ik aan deze ‘gewaarwording’ niet hechten volgens de meditatieprincipes. ‘Loslaten’, daar gaat het om en laat ik hierin nou niet bepaald uitblinken. De wereld en de mensheid gaan me teveel aan het hart.

Als ik na een schier halfuurtje mijn ogen opsla, wrikt het nog steeds. Om me heen vertrekken saunagasten naar de Yurt of de Finse blokhut. Nu heb ik wel een pauze verdiend en dus vraag ik aan mijn lief wat hij vindt van de term ‘vrouwen met ballen’. Dat zeiden ze op het congres bij wijze van ‘understatement’ bij het thema Pionieren. Omdat hij mij van haver tot gort kent, ontvang ik een vragende blik want mijn lief weet nu dat ik hierover dringend iets wil zeggen.

‘Is het eigenlijk niet een hele rare uitdrukking?’, zeg ik, ‘vrouwen met ballen?’ Ik bedoel, mannen hebben ballen en vrouwen niet. Volgens mij heb ik er geen probleem mee dat ik geen ballen heb maar waarom eigenen vrouwen zich een mannelijk geslachtsorgaan toe als het gaat om kracht? Want daar slaat deze uitdrukking op en hij heeft niets met vrouwen te maken! De oorspronkelijke uitdrukking komt uit het Engels en luidt: ‘He’s got (no) balls’ hetgeen refereert aan de manier waarop een man zich presenteert. De meeste kerels gruwen van de watjes onder hun soortgenoten want ze menen dat het tonen en delen van zachtheid en gevoel hun superieure positie en mannelijk ego onderuithaalt. Deze hele kwestie wordt al eeuwenlang opgehangen aan het al dan niet hebben van ballen. Eerlijk gezegd kan bijna niets mij meer ontroeren dan oprechte mannentranen.

Mijn associatie bij ‘vrouwen met ballen’ is op zijn zachtst gezegd het omgekeerde van positief en vergelijkbaar met mijn beeld van ‘de vrouw met de broek aan’ en ‘de vrouw met haar op de tanden’. Jakkie. Volgens mij is de uitdaging aan vrouwen om hun kracht gedoseerd in te zetten en vooral: zonder die verrekte ballen. Echt, het kan. Ik spreek uit eigen ervaring en zag het bij een aantal spreeksters tijdens het bewuste congres: moed verpakt in kwetsbaarheid. Dit is voor mij een begrip met een heel andere lading, net zoals ‘onverveerd’. Het gaat erom dat je een diep verlangen en geloof volgt in iets dat boven jezelf uitstijgt. Ook al ben je doodsbang, je neemt verantwoordelijkheid en komt in actie. Vrouwen blinken hierin uit. Het doet me denken aan het baren van een kind, het ultieme moment waarop je als vrouw ontzettend kwetsbaar bent, zowel fysiek, mentaal als emotioneel en tegelijkertijd is dit het ogenblik waarop je met alle oerkracht die je in je hebt, nieuw leven op de wereld zet.

Zelf dank ik mijn leven aan een alleenstaande, jonge moeder die geen veilige haven vond om haar kind ter wereld te brengen en behouden met als gevolg dat zij mij moest afstaan bij de geboorte. Daarom wil ik deze column beëindigen met een warm pleidooi voor het initiatief van Barbara Muller, oprichtster van de Beschermde Wieg. Het schijnt trouwens strafbaar te zijn om dit soort initiatieven te lanceren want het zou gaan om uitlokking van een misdrijf. Wie heeft het hier nou niet begrepen? Ik in ieder geval wel en dit schrijf ik zonder ballen.